Hypeocratie

Uitgesteld

Een blanke, in een gekleurde wereld

Uitgesteld

Boek Bring your own device fors afgeprijsd

BYOD_2012_omslagMijn uitgever, Academic Service, heeft een actie lopen bij Computerboek.nl. Je kan tien boeken aanschaffen met een stevige korting. Mijn boek Bring your own device is voor nu € 14,95 te krijgen, in plaats van voor de normale prijs van € 25,95. Mocht je het boek nog niet aangeschaft hebben (waarom eigenlijk niet?) en wil je wel weten hoe je Bring your own device in jouw organisatie in moet voeren, dan lijkt me dit een uitgelezen mogelijkheid om het boek wel te kopen. Dit is sneller en goedkoper dan zelf het internet afstruinen en proberen te bepalen welke informatie valide en relevant is, om nog maar te zwijgen over al die verkapte salesfolders die vermomd zijn als ‘onafhankelijke’ whitepapers ;-).

Het spel van licht en schaduw

Het leven is een spel van licht en duisternis. Soms vinden we juist in de schaduwen, in het schemer van licht en duisternis, dat wat het leven waardevol maakt.

Nieuwe auteurs voor de Basiscursus Scribus, Inkscape en GIMP

De oproep voor nieuwe auteurs voor de geplande Basiscursus Scribus, Inkscape en GIMP leverde al snel goede kandidaten op.  De nieuwe schrijvers zijn Kirsten Roth (voor Inkscape), Paul Matthijsse (voor GIMP) en Just Vecht (voor Scribus). Zij gaan de komende maanden hard aan het werk om de oorspronkelijke opzet uit te werken tot een boek waar zij trots op kunnen zijn. Het moet hun boek worden.

Ik heb er voor gekozen om geen formele rol te vervullen bij de totstandkoming van het boek. Uiteraard help ik Kirsten, Paul en Just door mijn ervaringen met hen te delen en desgewenst met hen inhoudelijk te sparren. In de loop der jaren ben ik in genoeg valkuilen gestapt rond het schrijven van boeken ;-). 

Het is super dat ‘ons’ open source wereldje nu drie nieuwe schrijvers er bij krijgt. Net als de uitgever ‘voelen’ we dat de tijd rijp is voor een boek over open source programma’s voor DTP, design en fotobewerking. Het boek ligt in juni 2014 in de boekhandel en het zou mooi zijn als de verkoopcijfers straks door het plafond gaan. Mijns inziens ligt er een potentieel voor drie afzonderlijke, meer diepergravende publicaties met een hele sterke positie tegenover het Adobe CS-wereldje. Maar de markt is de werkelijke scheidsrechter voor dat potentieel. Dus… wil je meer en betere boeken over open source applicaties, kopen straks dat boek!

En Kirsten, Paul en Just wens ik natuurlijk veel plezier bij het schrijven van de nieuwe Basiscursus.

Gezocht: schrijver(s) voor de Basiscursus Scribus, Inkscape en GIMP

Ik ben op zoek naar een of meerdere (aspirant-)schrijvers die de Basiscursus Scribus, Inkscape en GIMP willen schrijven. Dit boek is door mij aangeboden aan Academic Service als mogelijke titel en de uitgever is er erg enthousiast over. Helaas kan ik het boek wegens persoonlijke omstandigheden niet zelf schrijven. Vervelend voor mij, maar een kans voor jou.

Update: Inmiddels hebben zich drie aspirant-auteurs aangemeld. We maken binnenkort een afspraak bij/met de uitgever.

Misschien heb je zoiets van: “Ja, ik ken het programma goed, maar ik heb nog nooit eerder een boek geschreven”. Geen probleem. Voordat ik mijn eerste boek uit kon geven, had ik ook nog nooit een boek geschreven. Eerlijk gezegd, het is helemaal niet zo ingewikkeld. Je hoeft ook niet helemaal blanco te beginnen, want de outline van het boek ligt al klaar. En ik ben beschikbaar voor begeleiding en coaching.

Waar moet de Basiscursus Scribus, Inkscape en GIMP over gaan?

Deze Basiscursus moet de lezer stap-voor-stap, laag-voor-laag meenemen in het opbouwen van een digitale publicatie. Dat kan een eigen e-boek zijn, of een mooi opgemaakte lesbrief, brochure of jaarrapportage. Veel mensen maken voor zulke publicaties gebruik van een tekstverwerker aangevuld met wat afbeeldingen en standaardopmaak. Dat gaat op een gegeven moment wel vervelen en als je wat creatiever aan het werk wilt gaan, dan loop je gewoon tegen de grenzen van een tekstverwerker aan.

Uit eigen ervaring weet ik dat het best eenvoudig is om een prachtige publicatie samen te stellen met behulp van een DTP-programma (Scribus), een tekenprogramma (Inkscape) [. ..]

→ Lees verder: Gezocht: schrijver(s) voor de Basiscursus Scribus, Inkscape en GIMP

2013: het jaar dat ik oud werd

Afgelopen zaterdag waren we in het Nederlands Openluchtmuseum, een museum dat om de paar jaar op ons lijstje staat. Op het terrein ligt een trambaan waar de oude trams nog hun tevreden rondjes draaien. Dit keer stond er geen oude tram te wachten maar de zeer herkenbare groen-witte tram van de RET waar ik, voor mijn gevoel, gister nog mee naar mijn middelbare school was gereden. Zelfs het lijnnummer klopte, lijn 5. Dit type tram reed tot 1985 in Rotterdam wist de vriendelijke museumconducteur te vertellen. En dat was niet de enige nagel die in mijn doodskist werd geslagen die zaterdag. Bij een aantal Amsterdamse pandjes stond een oude reclamezuil met posters van een demonstratie die, in mijn beleving, toch niet zo heel lang geleden was. In de Tilburgse arbeiderswoningen stonden meubels en spullen die in de jaren 70 ook in Rotterdam, in ons huis, te vinden waren. Inclusief een kinderwagen die mij maar al te bekend voor kwam. Het was een vreemde gewaarwording om de actualiteit van het leven opgenomen te zien in de verstilde musealiteit. Opnieuw dook een gedachte op die de rode draad genoemd kan worden van 2013: “Je begint oud te worden Jan.” Het was een bijzonder jaar.

2013: het jaar van de vrije wil

Een van mijn motto’s luidt: “Het leven is een verzameling fragmenten. Het is aan ons om het verhaal te schrijven”. Wat we meemaken in het leven is slechts tot op zekere hoogte te beïnvloeden. Hoe we met de gebeurtenissen, ongeacht of we daar zelf voor hebben [. ..]

→ Lees verder: 2013: het jaar dat ik oud werd

Vijftig tinten grijs prima, vijftig tinten Nederlanders niet

Na het schrijven van het artikel over Het Grote Racisme Experiment (wat nog steeds een boel bezoekers oplevert) ben ik misschien wat al te scherp op ‘incidenten’. De hele discussie over zwarte piet laat nu ook niet de beste kant van een aantal mensen zien. Kijk, racisten heb je altijd, racisme is van alle tijden, en de grens tussen vooroordeel, het “ik moet toch kunnen zeggen wat ik wil” en racisme is dun, soms angstaanjagend dun. Overheden en media spelen hun eigen rol in het aanwakkeren van angstgevoelens die de bodem van het etnische ongemak omwoelen.

Bang zijn voor de boze zwarte man Michael Moore legde in “Bowling for Columbine” een link tussen de vuurwapengekte en de angst voor de “grote, zwarte man”. Als er een misdrijf wordt gepleegd, wat is dan het profiel van de mogelijke dader? Inderdaad, een “grote, zwarte man”. Media en functionarissen zetten het publiek op een grootschalige klopjacht naar grote, zwarte mannen, terwijl de dader vaker dan niet uiteindelijk toch een andere etniciteit blijkt te hebben. Zelfs een blanke identiteit. De zwarte bevolking van de Verenigde Staten is een groter voorstander van wapenbeheersing dan de blanke bevolking, simpelweg omdat de zwarte bevolking meer te vrezen heeft van angstige blanken met wapens dan omgekeerd. Voor wie een meer wetenschappelijke beschouwing wil lezen over de positie van de zwarte bevolking in het licht van het strafrecht, kan ik het boek The New Jim Crow van Michelle Alexander aanraden.

Ik moest weer even aan de documentaire van Moore denken na het [. ..]

→ Lees verder: Vijftig tinten grijs prima, vijftig tinten Nederlanders niet

Halverwege NaNoWriMo, op weg naar een geheel ander boek

En we zijn op de helft van de internationale schrijversgekte, NaNoWriMo genaamd. Gisteren kwam ik voor het eerst boven die virtuele lijn van ‘op NaNoWriMo-schema zijn’ uit en vandaag schoot ik door de grens van 26.000 woorden. De rest van de maand is nu makkelijk, toch?

Ik zag op het NaNoWriMo dashboard dat het al weer in 2007 was dat ik voor het eerst heb meegedaan en de grens van 50.000 woorden heb gepasseerd. Dit was langer geleden dan ik dacht. Nu ik weer volop in de hype meedraai vraag ik me af waarom ik het niet vaker doe. O, het is en blijft krankzinnig om te doen. Ik schrijf inmiddels overal waar ik de kans krijg. De afgelopen week kon ik iedere dag met de bus naar het werk. Ideaal voor het schrijven van tussen de 500 en 750 woorden per rit, op mijn iPad. Tussen het thuis komen, even bijpraten en in afwachting van het eten in kan ik weer 500 woorden tikken op het trouwe netbookje. Geef me anderhalf de tijd achter het werkpaard, de echte computer met het ergonomische toetsenbord, en er zijn ruim 2000 woorden aan de ‘word count’ toegevoegd. “Nog 100 woorden…”.

Zoals ik eerder schreef is het blijven schrijven een belangrijke meerwaarde van NaNoWriMo. Er is geen tijd voor een ‘writers’ block’, geen tijd voor lang nadenken, geen tijd om lang te treuren over een lap tekst die toch niet zo handig is uitgepakt. De tijd voor bezinken, herschrijven en oppoetsen ligt in de toekomst. “The spice must [. ..]

→ Lees verder: Halverwege NaNoWriMo, op weg naar een geheel ander boek

Hoe spring je als onderwijs vroeg genoeg in op de volgende technologiehype?

In de grote wereld van technologische innovatie gebeuren spannende dingen. Google maakt zich inmiddels erg druk over onze levensduur, waarbij ik me wel afvraag wat voor commerciële (meer)waarde dit voor de grootste advertentiekoper ter wereld kan hebben. Misschien iets van: “Hoe langer we leven, des te langer heeft het opgebouwde informatieprofiel een commerciële waarde”? In ieder geval is het spannend, de wereld van transhumanisme en singulariteit. Big Data, ook zo’n facinerend domein, en kunnen we nog wel even doorgaan. Voor Hypeocratie hou ik meerdere trends in de gaten, en vooral de beloften die ze met zich meebrengen. “In de toekomst zal…”. Als je het vervolgens hebt over aansluiting van het onderwijs op de samenleving, en je ziet het toegenomen belang van verschillende technologieën in ons leven, dan lijkt het zo logisch om te streven naar een onderwijssysteem dat razendsnel mee kan schakelen. Immers, de ontwikkelingen ’buiten’ volgen elkaar ook steeds sneller op. En voilá, de iPad-scholen zijn geboren onder aanvoering van de man die ook met Newconomy al zo succesvol was. In ieder geval zijn de deelnemende scholen razendsnel op de trein van de iRevolutie gesprongen, aangevuld met ’nieuwigheidjes’ zoals meer nadruk op zelfstandig leren door de leerlingen (met de docent als coach/begeleider) en een verlengde schooldag. Nee, de leerlingen die in september 2013 op een iPad-school zijn begonnen zijn in juni 2027 klaar voor de arbeidsmarkt als hoogwaardige kenniswerkers.

Begin juli mocht ik aanschuiven bij een ronde tafel in de Tweede Kamer over digitalisering van het onderwijs. In de position paper die [. ..]

→ Lees verder: Hoe spring je als onderwijs vroeg genoeg in op de volgende technologiehype?

Het Grote Racisme Experiment: een triest overzicht van de stand van zaken

Hoe dicht liggen gevoelens van superioriteit bij ons onder de oppervlakte? Hoe makkelijk laten we ons meeslepen door onze vooroordelen, of zelfs de vooroordelen van de ander, en zetten we die om in actieve handelingen van racisme en discriminatie? Zijn we wel in staat om te ervaren hoe anderen dag in dag uit moeten leven onder nooit aflatend discriminerend gedrag? Als iemand die een fors deel van zijn leven in een “gekleurde wereld” heeft geleefd en nog leeft heb ik de antwoorden klaar. Al ruim voor de opkomst van “we moeten problemen eerlijk benoemen” was Nederland veel minder tolerant dan wij destijds graag wilden zien. Ik herinner me maar al te goed dat mijn allochtone stagiairs van de opleiding Accountancy vrijwel geen stageplek kregen bij een van de grote kantoren kregen. “Onze klanten zijn niet klaar voor een turkse/chinese/marokkaanse/et cetera accountant”. Onaanvaardbaar en voor mij een reden om eens stevig in gesprek te gaan met de kantoren, gekoppeld aan een simpele boodschap: “Of we gaan dit veranderen, of jouw bedrijf gaat op de zwarte lijst en krijgt geen enkele stagiair meer!”. Het heeft destijds gewerkt. Niks geen quotumsysteem, maar samenwerking om stagiairs te werven op basis van positieve kwaliteiten.

Maar goed, Nederland is er niet op vooruit gegaan. Voor wie het wil zien zijn er tal van uitsluitingsmechanismen werkzaam op de arbeidsmarkt, de woningmarkt, in het onderwijs, in het uitgaansleven, in de dienstverlening. Subtiliteit is al geruime tijd verdwenen en het is tenenkrommend als je ziet hoe politiek links politiek rechts, rechts probeert in te [. ..]

→ Lees verder: Het Grote Racisme Experiment: een triest overzicht van de stand van zaken

NaNoWriMo 2013: simpelweg schrijven

Ik denk dat heel wat schrijvers bekend zijn met NaNoWriMo. Het is een krankzinnig evenement waarin we ons opsluiten in onze schrijfhoekjes en binnen 30 dagen 50.000 woorden produceren. Aan het eind van de rit wacht een brei aan woorden als fundament voor wat een boek moet gaan worden. Zoals gezegd, het is krankzinnig, het is een onverbiddelijke mars naar 30 november waarin maar één ding telt: ‘word count’.

Voor mij is het -volgens mij- de derde keer dat ik mee doe, en ik heb pas één keer het einddoel gehaald. Of het mij dit jaar gaat lukken weet ik niet. Door een korte vakantie ben ik pas 4 november begonnen met schrijven. In NaNoWriMo-termen, met een achterstand van 4.500 woorden. Maar ik ben gewoon op de trein gesprongen. Met drie boeken in de pijplijn moet er simpelweg productie worden gedraaid.

NaNoWriMo gaat niet over het schrijven van wel doorwrochte stukken tekst waar je lang op hebt kunnen kauwen. Er is geen tijd om de grote collectie brondocumenten rond Hypeocreatie rustig door te lezen, of zelfs maar snel te scannen. Het is simpelweg schrijven, zin na zin, paragraaf na paragraaf. Structuur is niet relevant, mooi schrijven is niet relevant. In mijn geval, met het schrijven voor Hypeocratie, is logische volgorde niet eens relevant. Deze maand is het dagelijks ‘free flow’ schrijven, van de ene gedachte naar de volgende.

En zo werkt het ook. De krankzinnige race naar de 50.000 woorden haalt een grote blokkade op het schrijven weg. Inspiratie? Ben je gek! Als je daar [. ..]

→ Lees verder: NaNoWriMo 2013: simpelweg schrijven

Fragmenten

"Fragmenten" is mijn persoonlijke website, de plek waar ik schrijf over de projecten en thema's waar ik bij betrokken ben, de boeken waar ik aan werk. In mijn leven probeer ik vast te houden aan wat in Psalmen 34:12 staat: "Wie is de man die lust heeft in het leven, die genoeg dagen liefheeft om het goede te zien?". Of het nu gaat om open ICT, digitale geletterdheid, interculturalisatie, of geloof en spiritualiteit, ik wil er mee bezig zijn om het goede te zien. Dat vereist soms, vaak wellicht, een scherp doordringen tot de kern van de zaak, een kritische beschouwing, het wegblazen van stof en slingers.