Hypeocratie

Uitgesteld

Een blanke, in een gekleurde wereld

Uitgesteld

Lezing: Wanneer zal er een eind komen aan het zuchten van de menselijke schepping?

Op 19 oktober 2014 heb ik in Gorinchem en Nieuwegein de bijbellezing “Wanneer zal er een eind komen aan het zuchten van de menselijke schepping?” gehouden. De lezing begint met de vraag welke redenen we hebben voor (persoonlijk) zuchten en bespreekt dan Romeinen 8. Aan de hand van de Bijbel leren we hoe we om kunnen gaan met ons (persoonlijk) lijden, hoe we het lijden van anderen kunnen verlichten en welke definitieve oplossing er is voor het zuchten van de mensheid.

De lezing is ook als download beschikbaar:

Britse geheime dienst bespioneerde historici

The Guardian heeft een interessant artikel over het bespioneren van Eric Hobsbawm en Christopher Hill, twee Britse historici die toch een aardige op hebben weten te bouwen. Het artikel beschrijft welke informatie over een lange periode werd verzameld en welke conclusies werden getrokken. Tja, de jaren 50 hè. Als je toen maar een beetje sympathie had voor een linksklinkend gedachtengoed, of alleen maar tegen de waanzin van kernwapens was, dan kwam je al op het lijstje van potentiële verdachten terecht. Maar oog bleef even hangen bij het volgende citaat:

At the end of the war, in July 1945, an MI5 officer noted: “As he is known to be in contact with communists I should be interested to see all his personal correspondence”.

We leven nu bijna 60 jaar verder, maar ik schat in dat de mindset van een gemiddelde inlichtendienst niet zo heel veel is veranderd *kuch*. Na ruim een jaar Snowden-onthullingen weten we hoeveel materiaal inlichtingendiensten willen verzamelen. Met nog steeds hetzelfde motief, zoals het volgende citaat laat zien:

MI5 said the object of keeping checks on Hobsbawm was “to establish the identities of his contacts and to unearth overt or covert intellectual Communists who may be unknown to us”. Similarly, Hill was kept under surveillance, the files note, to establish “the identity of his contacts at the University [of Oxford] and in the cultural field generally, and to obtain the names of intellectuals sympathetic to the [Communist] party who may not already be known to us”.

In de jaren 50 was de [. ..]

→ Lees verder: Britse geheime dienst bespioneerde historici

Fragmenten gevangen in ansichtkaarten

Agnes en ik zijn deze zomer een paar weken op pad geweest, eerst een weekje in Duitsland en vervolgens twee weken in Italië. Natuur, cultuur, wat sport en vooral veel uitrusten. En om je heen kijken! Ik heb dit blog – lang geleden inmiddels – “Fragmenten” genoemd. Mooie verhalen en mooie beelden liggen namelijk voor het oprapen, als ze maar wilt horen en wilt zien. In Duitsland en Italië heb ik vooral rondgekeken en dat heeft -onder andere- geresulteerd in een collectie van tien ansichtkaarten. De kaarten heb ik voorzien van tien bijpassende teksten uit de Bijbel. Er is veel ellende in de wereld, maar als je om je heen kunt en wilt kijken is er gelukkig ook nog veel moois te vinden :-).

 

[. ..]

→ Lees verder: Fragmenten gevangen in ansichtkaarten

Wat wil je eigenlijk zijn?

Als dezelfde vraag regelmatig aan je gesteld wordt, dan is het wellicht ook langzamerhand tijd om die vraag te beantwoorden. De vraag: “Wat wil je nu eigenlijk zijn?” is zo’n vraag, vaak gesteld door iemand waarmee ik prima samenwerk en die zich afvraagt waarom ik mijn talenten niet meer benut in een specifieke richting. Ik snap heel goed waar de vraag vandaan komt. Immers, ik heb er een handje van om rollen naast elkaar te vervullen.

Conflicterende rollen In ‘mijn tijd’ als journalist in het open domein schreef ik boeken over Ubuntu, was ik (eind-)redacteur van het Open Source Jaarboek en tikte ik met regelmaat stevige columns. Met die rollen bestreek ik het spectrum van ‘stevig, ongenuanceerd’ via ‘praktisch, handig’ en ‘objectief, beschouwend’ naar ‘betrokken, academisch’. In de inleiding van het boek “Bring your own device” schreef ik al dat ik vanaf een digitale barrière virtuele stenen aan het gooien naar het gemankeerde open standaardenbeleid in het onderwijs toen mijn uitgever op mijn schouder tikte. Of ik iets zag in het onderwerp BYOD? Het antwoord op de vraag: “Wat wil je nu eigenlijk zijn?” heb ik toen nooit goed beantwoord.

In mijn professionele leven van ‘nu’ ben IT stafmedewerker, een functie die binnenkort ‘Proces- & Innovatieadviseur’ gaat heten. Maar in de afgelopen drie jaar heb ik verschillende rollen vervuld, te beginnen met ‘open source evangelist’ en vervolgens beleidsmedewerker/-adviseur, trendwatcher/innovator, digital officer, planner, communicator en technisch projectleider. Een collega noemde me recentelijk ‘bedrijfsmediator’ en een andere collega dacht dat de rol van ‘enterprise architect’ iets voor [. ..]

→ Lees verder: Wat wil je eigenlijk zijn?

Onderwijsvernieuwing: mens of technologie?

Drieëntwintig jaar geleden begon ik te werken in het omvangrijkste programma voor onderwijsvernieuwing op Curaçao sinds de invoering van de Mammoetwet. Onder aanvoering van een –ik mag wel zeggen- sluwe directeur van de schooladviesdienst en een gedreven onderwijskundige probeerden we het lager onderwijs, het voortgezet onderwijs en het middelbaar beroepsonderwijs naar een hoger plan te tillen. De pijlers van het programma waren het moderniseren van de leerplannen en lesmaterialen, het mogelijk maken van onderwijs in de moedertaal met een stevige inzet op vreemde talenonderwijs en –essentieel- het beter toerusten van de leerkrachten. Zij deden het meeste werk bij het opstellen van de leerplannen, bij het schrijven van nieuwe lesmethoden, met een kwaliteitsborging vanuit het SLO. Het (toen nog) VBO werd op Curaçao eerder ingevoerd dan in Nederland. 

De eerste resultaten waren positief: meer zelfvertrouwen bij de leerlingen, betere leerprestaties. Centraal in de onderwijsvernieuwing stond de leerkracht en zijn/haar inzet om zo goed mogelijk onderwijs te kunnen geven. De nieuwe lesmethoden waren prima, maar de vraag was vooral naar meer tijd met de leerlingen en minder leerlingen per klas. Helaas kwam van het vernieuwingsprogramma veel minder terecht dan wat de bedoeling was. Politiek-bestuurlijke onkunde aan de Curaçaose kant en beschamend neo-kolonialisme aan de Nederlandse kant hebben de vernieuwing om zeep geholpen. Een voorbeeldje van het laatste: we mochten Nederlandse financiering niet gebruiken om hoogwaardig, aanvullend lesmateriaal aan te schaffen in het Caraïbisch gebied, wel om uit Nederland erg dure en niet-passende lesmethoden af te nemen. 

De vruchten van een mislukte onderwijsvernieuwing 

Medio 2001 ging ik in [. ..]

→ Lees verder: Onderwijsvernieuwing: mens of technologie?

Spielerei: Dawn of Joy v1

He Jan, schrijf je nog wel eens wat?

Inderdaad, het is wat stil op mijn blog en de vraag van mijn vader (Hi, pa! ) – die regelmatig kijkt waar zoonlief nu weer mee bezig is- was dan ook terecht. Het antwoord is zowel ja als nee. Ja, ik schrijf best nog wel eens wat (een heleboel zelfs), maar nee, online is het best stil. Ik kom genoeg tegen voor een paar gifitige bijdragen. Bijvoorbeeld.

Gister kreeg ik een nieuwsbrief van de HCC waarin het (voorlopige) sluitstuk van een omvangrijk zelfonderzoek naar de toekomst van deze vereniging werd gepresenteerd. In het verleden heb ik nog deel uitgemaakt van het proces. Maar ik ben daar mee gestopt toen bleek dat hufterigheid en terugkijken naar het verleden centraal bleven staan. Het (voorlopige) eindresultaat verrast me dan ook niet. De HCC krijgt weer een klassiek hoofdbestuur met daarin een paar mensen die hufterig dwarsliggen al jaren tot een kunst hebben verheven. Tja, genoeg reden voor een artikel. Maar, los van deze opmerkingen, ik schrijf er verder niets over. De komende periode loop ik door mijn accounts heen die nog gebruik maken van het @hccnet-mailadres, ga dat wijzigen en vervolgens gaat de opzegging de deur uit. De HCC heeft het sterfhuis betreden.

Een ander voorbeeld was de rapportage in het kader van Archief2020 (of zoiets). De rapportage schetste een triest beeld van een overheid die, ondanks duidelijke bepalingen in de Archiefwet en vele jaren open standaardenbeleid, nog steeds niet in staat is om open standaarden centraal te stellen. De zekerheid van een volgend digitaal zwart gat [. ..]

→ Lees verder: He Jan, schrijf je nog wel eens wat?

Boek Bring your own device fors afgeprijsd

Mijn uitgever, Academic Service, heeft een actie lopen bij Computerboek.nl. Je kan tien boeken aanschaffen met een stevige korting. Mijn boek Bring your own device is voor nu € 14,95 te krijgen, in plaats van voor de normale prijs van € 25,95. Mocht je het boek nog niet aangeschaft hebben (waarom eigenlijk niet?) en wil je wel weten hoe je Bring your own device in jouw organisatie in moet voeren, dan lijkt me dit een uitgelezen mogelijkheid om het boek wel te kopen. Dit is sneller en goedkoper dan zelf het internet afstruinen en proberen te bepalen welke informatie valide en relevant is, om nog maar te zwijgen over al die verkapte salesfolders die vermomd zijn als ‘onafhankelijke’ whitepapers ;-).

Het spel van licht en schaduw

Het leven is een spel van licht en duisternis. Soms vinden we juist in de schaduwen, in het schemer van licht en duisternis, dat wat het leven waardevol maakt.

Nieuwe auteurs voor de Basiscursus Scribus, Inkscape en GIMP

De oproep voor nieuwe auteurs voor de geplande Basiscursus Scribus, Inkscape en GIMP leverde al snel goede kandidaten op.  De nieuwe schrijvers zijn Kirsten Roth (voor Inkscape), Paul Matthijsse (voor GIMP) en Just Vecht (voor Scribus). Zij gaan de komende maanden hard aan het werk om de oorspronkelijke opzet uit te werken tot een boek waar zij trots op kunnen zijn. Het moet hun boek worden.

Ik heb er voor gekozen om geen formele rol te vervullen bij de totstandkoming van het boek. Uiteraard help ik Kirsten, Paul en Just door mijn ervaringen met hen te delen en desgewenst met hen inhoudelijk te sparren. In de loop der jaren ben ik in genoeg valkuilen gestapt rond het schrijven van boeken ;-). 

Het is super dat ‘ons’ open source wereldje nu drie nieuwe schrijvers er bij krijgt. Net als de uitgever ‘voelen’ we dat de tijd rijp is voor een boek over open source programma’s voor DTP, design en fotobewerking. Het boek ligt in juni 2014 in de boekhandel en het zou mooi zijn als de verkoopcijfers straks door het plafond gaan. Mijns inziens ligt er een potentieel voor drie afzonderlijke, meer diepergravende publicaties met een hele sterke positie tegenover het Adobe CS-wereldje. Maar de markt is de werkelijke scheidsrechter voor dat potentieel. Dus… wil je meer en betere boeken over open source applicaties, kopen straks dat boek!

En Kirsten, Paul en Just wens ik natuurlijk veel plezier bij het schrijven van de nieuwe Basiscursus.

Fragmenten

"Fragmenten" is mijn persoonlijke website, de plek waar ik schrijf over de projecten en thema's waar ik bij betrokken ben, de boeken waar ik aan werk. In mijn leven probeer ik vast te houden aan wat in Psalmen 34:12 staat: "Wie is de man die lust heeft in het leven, die genoeg dagen liefheeft om het goede te zien?". Of het nu gaat om open ICT, digitale geletterdheid, interculturalisatie, of geloof en spiritualiteit, ik wil er mee bezig zijn om het goede te zien. Dat vereist soms, vaak wellicht, een scherp doordringen tot de kern van de zaak, een kritische beschouwing, het wegblazen van stof en slingers.