Terug naar de basis

Regelmatig kom ik terug bij de vraag: ‘Waarom ben je eigenlijk begonnen met schrijven?’. En er was, is, slechts één antwoord: ‘Omdat ik het leuk vond en vind!’.  Eerst via het blad SoftwareBus en daarna het eerste boek ‘Probleemloos overstappen op Linux’. Na dat boek ben ik mij meer gaan bezig houden met wat er in het open domein in Nederland gaande was. Als journalist en columnist heb ik al heel wat woorden geschreven over wat er mis ging, wat er beter zou moeten. Dat heeft kritiek en waardering opgeleverd. Al weer geruime tijd speelt bij mij de vraag: ‘Hoe wil ik hier mee verder gaan?’.
Een paar maanden geleden ben ik -opnieuw- begonnen met wekelijkse nieuwsoverzichten. Open Trends is inmiddels 12 keer verschenen en wordt, met de online bezoekers en downloads, een 150 tot 200 keer gelezen. Ongetwijfeld kan het nog groeien en er is ook wel behoefte aan. Maar de vraag voor mijzelf is dan: ‘Wil ik dit?’. Voor een deel wel, want anders zou ik er niet aan zijn begonnen.
Ik besef ook ten volle dat ik verhoudingsgewijs nog maar kort in het open domein actief ben. Sommigen hebben al heel wat meer dienstjaren op zitten. Er is ook nog genoeg te doen om open standaarden, open source software, vrije en open kennis, informatie en data een stevige en eerlijke plek te laten krijgen in de Nederlandse samenleving. Daar wil ik een bijdrage aan leveren, maar welke wil ik persoonlijk leveren?
Dit weekend werd ik met een aantal zaken geconfronteerd. Met iemand die nog in de bloei van zijn leven is (midden 20) , mij vertelde dat zijn stamceltransplantatie was mislukt en het maar de vraag is of hij de zomer wel haalt. Maar tegelijkertijd nog zo immens positief in het leven staat, hij en zijn vrouw, dat hij mij deed nadenken over wat nu werkelijk het belangrijkste is in mijn leven. Dat zijn mijn geloof, mijn gezin en mijn gezondheid.
Ik werd ook geconfronteerd met een conclusie dat ik het werk in mijn geloofsgemeente veel te belangrijk en veel te leuk vind, en ik besefte hoe veel werk daar noodzakelijk is. Met echte mensen, met echte noden en echte levensvraagstukken. Zestien jaar geleden nam ik de beslissing parttime te gaan werken om aan dat werk genoeg tijd, energie en aandacht te kunnen schenken.
Mijn activiteiten in het open wereldje zijn breed uitgewaaierd en een tijdje geleden heb ik al wat zaken tot meer beheersbare proporties teruggebracht. Maar het bleef knagen. Ik was nog niet helemaal tevreden met mijn keuzen.
En vervolgens ging het gisteren mis met mijn twee belangrijkste websites, OpenSourceLearning en Ruminations on the Digital Realm (Engelstalig). Beide sites waren/zijn een weergave van mijn schrijfwerkzaamheden van de afgelopen jaren. Het herstellen van beide sites is een vervelend karwei, maar niet onmogelijk. Maar toen toch de vraag: ‘Waarom zou je eigenlijk?’ En ik heb geen goed antwoord.
Vandaag heb ik alles eens goed op een rij gezet en het is tijd om wat knopen door te hakken. Ik stop met OpenSourceLearning, met Ruminations on the Digital Realm, met de columns en met de Open Trends nieuwsbrief. Ik ga terug naar de basis, naar de oorspronkelijke reden om met schrijven te beginnen.
Dat geeft mij voor nu ook de ruimte om mijn aandacht volledig te schenken aan het Open Source Jaarboek dat in voorbereiding is en aan het werk voor LPI Nederland. Daarnaast zitten nog wat praktische workshops in de pijplijn (en afspraak is afspraak), maar neem ik geen uitnodigingen aan voor nieuwe workshops of presentaties. Ik wil terug naar mijn basis, op een praktische en leuke manier bezig zijn met Linux en open source software. Ik wil even geen mening meer hebben over het actieplan, over het open source en open standaardenbeleid, over ontwikkelingen in het open domein.
De Google Reader pagina met gedeelde nieuwsitems is voor iedereen toegankelijk en – zo goed ken ik mezelf ook wel weer- ik blijf het nieuws volgen, selecteren en becommentariëren. Maar niet langer als deelnemer aan een debat, niet langer als voorbereidend werk voor een volgende column, een volgend artikel of een volgende nieuwsbrief.
De content van OpenSourceLearning en Ruminations on the Digital Realm moeten wel beschikbaar blijven en de komende periode ga ik eens rustig kijken hoe ik dit het beste kan doen.  Fragmenten (deze site dus) is voor nu en straks de centrale plek.