Hypeocratie

Uitgesteld

Een blanke, in een gekleurde wereld

Uitgesteld

Kijken in de spiegel van geloof

Als schrijver en columnist heb ik mij voornamelijk bezig gehouden met het open wereldje. In het dagelijks leven staat de hulpverlening aan Antillianen die de aansluiting met de samenleving niet (kunnen) maken centraal. Dat is een totaal andere wereld al zie ik qua sociale dynamiek voldoende overeenkomsten. De wijze waarop ik in die twee werelden werkzaam ben, krijgt richting, inhoud en vorm door mijn geloofsovertuiging. Voor mij is religie niet een onderdeel van mijn leven, maar het fundament waarop mijn leven wordt gebouwd. Ik zie de Bijbel als gids en inspiratiebron, als een spiegel waarin ik kijk. We kennen het spreekwoord: ‘jezelf een spiegel voorhouden’, jezelf eens goed bekijken en vervolgens daar wat mee doen.

Het afgelopen weekend was daar weer een mooie gelegenheid voor. Jehovah’s Getuigen organiseren ieder jaar een driedaags congres. Het thema was dit jaar ‘Nader dicht tot God’. Voor mij was het al weer het 17e congres, zij het voor de eerste maal in het Papiamentu (voor Agnes en mij dan). Gedurende die drie dagen komen al snel zo’n 30 lezingen voorbij, met onderwerpen die soms wat dichter, soms wat verder van je eigen situatie staan. Zelf pak ik dan vragen op als: Hoe ontwikkel ik mij als mens?, Hoe staat het met mijn relatie met Agnes, met mijn familie?, Hoe staat het met de doelen die wij voor ons werk in onze geloofsgemeenschap hebben gesteld?, Hoe kan ik mijn werk als ouderling en herder beter doen?, Wat betekent dit voor mijn werk als schrijver, als hulpverlener?, Waar moet het beter, anders?.

Ik ben mij er maar al te zeer van bewust dat velen religie gelijk stellen met behoudend, conservatief, beklemmend, en varianten van deze termen, al dan niet gebaseerd op hun persoonlijke ervaring. Mijn ervaring is toch anders. Misschien heeft het er mee te maken dat ik in 1993 bewust gekozen heb voor Jehovah’s Getuigen. Mijn ouders hebben geen religieuze erfenis achtergelaten, anders dan de vrijheid om toch vooral een eigen keuze te maken. De keuze in 1993 was het sluitstuk van een spirituele zwerftocht en het begin van een nieuwe levensfase.

Sinds ongeveer 2003 ben ik mij ook meer gaan verdiepen in de ‘personal development’ denkers. Denk dan aan Jim Rohn, Anthony Robbins, Brian Tracy, Chris Widener, Stephen Covey etcetera. Leuk materiaal. Die Amerikanen hebben toch wat minder moeite met religie. Waar het in Nederland toch vooral een privé-aangelegenheid moet zijn, zien zij het als integraal onderdeel van iemands maatschappelijke carrière. Goed, de focus op ‘succes’ en dan vooral ‘financieel succes’ is minder mijn ding. Hun aandacht voor een spiritueel leven als bron van inspiratie voor een succesvol en innovatief bestaan is beter blijven hangen.

Daarmee werd mijn geloofsovertuiging meer dan voorheen een ijkpunt voor persoonlijke ontwikkeling. Een moreel kompas voor het bepalen van de doelen, van prioriteiten en de juiste balans. De congressen zijn jaarlijkse momenten van bezinning. Vorig jaar besloten Agnes en ik op het congres een volgende stap in het predikingswerk te zetten, met als resultaat dat we sinds 1 januari in een Papiamentstalige gemeente werkzaam zijn.

Het afgelopen weekend hebben we drie dagen doorgebracht met ruim 1000 Antillianen en Arubanen om ons heen. Dit was/is een totaal andere groep als waar ik in mijn werk mee te maken heb. Dit is een groep die de weg in de samenleving weet te vinden, die op een positieve manier in het leven staat en probeert anderen te helpen het leven wat beter in te richten. Ik werk sinds 2001 voor -wat we toch wel mogen noemen- problematische Antilliaanse cliënten. Natuurlijk houden we elkaar regelmatig voor dat we werken met en voor die paar procent aan de onderkant van de gemeenschap. Maar die paar procent bepalen een fors deel van onze kijk op de Antilliaanse gemeenschap.

Het is dan heerlijk samen te werken met hard werkende, positief ingestelde, gastvrije en lieve Antilliaanse geloofsgenoten, die -geïnspireerd door de Bijbel- lekker bezig zijn. Ze helpen mij weer om op een andere manier in het leven te staan, om anders tegen mensen aan te kijken. Ze zijn voor mij evenzeer spiegels van geloof. Het waren drie mooie en nuttige dagen.

Reageren is niet meer mogelijk..

Fragmenten

"Fragmenten" is mijn persoonlijke website, de plek waar ik schrijf over de projecten en thema's waar ik bij betrokken ben, de boeken waar ik aan werk. In mijn leven probeer ik vast te houden aan wat in Psalmen 34:12 staat: "Wie is de man die lust heeft in het leven, die genoeg dagen liefheeft om het goede te zien?". Of het nu gaat om open ICT, digitale geletterdheid, interculturalisatie, of geloof en spiritualiteit, ik wil er mee bezig zijn om het goede te zien. Dat vereist soms, vaak wellicht, een scherp doordringen tot de kern van de zaak, een kritische beschouwing, het wegblazen van stof en slingers.