Hypeocratie

Uitgesteld

Een blanke, in een gekleurde wereld

Uitgesteld

Gedrag en respect in FOSS-gemeenschappen

De reacties op het relaas van Noirin Shirley (die Florian Leibert beschuldigt van aanranding tijdens ApacheCon) zijn soms bij de beesten af. Misschien zijn sommigen het er niet mee eens dat zij de naam heeft genoemd of trekken zij de juistheid van het verhaal in twijfel, maar de grove op de persoon gerichte aanvallen gaan wat mij betreft ver voorbij de grenzen van fatsoen. Helaas zijn er ook minder ernstige onderwerpen van discussie die tot vergelijkbare, felle aanvallen op andere deelnemers in het gesprek leiden. Op Ruminations on the Digital Realm heb ik een tijdlang recenties geschreven over Linux-distributies en een kritische recentie kon vrijwel altijd op stevige reacties rekenen. En dan gaat de lol er na een tijdje ook wel af. Zelfs binnen de Nederlandse Ubuntugemeenschap worden de grenzen soms overschreden en dat was voor mij een periode geleden reden om wat minder bij de gemeenschap betrokken te willen zijn. Jono Bacon, community manager van de internationale Ubuntugemeenschap, vroeg zich ook af of het niet anders kon, of er niet ruimte moest komen voor meer respect binnen en tussen de verschillende FOSS-gemeenschappen.

Stevige discussies hebben wel een plaats in de meritocratische cultuur van onze gemeenschappen. Het beginsel van ‘peer-review’, de beoordeling door gelijken, vereist nu eenmaal eerlijkheid en openheid. Het pleidooi voor meer respect mag en moet daar geen einde aan maken. Zoals Jono het uitdrukt:

I love full, frank and colorful discourse and debate, and I believe that innovation thrives on the exchange of ideas and different perspectives. Unfortunately, it seems that respectful debate and discussion has been increasingly replaced with rudeness, abrupt perspectives that are ill-researched, and the kind of behavior that people may exhibit online but would never exhibit if the same conversation happened in real life.

Er wordt slecht gelezen en geluisterd, zeker online. Voor je het weet worden je verkeerde motieven in de schoenen geschoven. Onwetendheid en wantrouwen zijn de voedingsbodem voor zinloze discussies.

What worries me instead are the folks who engage in angry discourse that is often based on mis-information, or worse, an immediate assumption that there is malice or ill-will driving the person they disagree with. When did we become so argumentative and mis-trusting? One of the things that attracted me to Open Source when I got involved was the addictive feeling of being surrounded by a community of people with the best intentions in the world. I would meet people who would open their homes up to strangers for Linux User Group meetings, those who would contribute to projects because they like the idea of their work helping others, and within this ecosystem there was an assumption that the organizations who thrive in it have good intentions too. No-one ever questioned Red Hat’s ambitions, or Caldera’s, or Mandrake’s, no-one batted an eye-lid at VA, the humble Linux Emporium, or Loki games.

Today it seems our community is more suspicious than it was, and while there have always been folks on the fringes who assume mal-intent first and engage in rowdy arguments, it worries me that we are seeing more folks like this. What worries me is that this behavior (a) makes the Open Source community look like a group of petulant teenagers, and (b) more worryingly, discourages others from joining our community to help us bring freedom to others because frankly, they don’t want to wake up to a fight every day online.

Ik heb zelf wel eens de omschrijving ‘een groep wietrokende, vuilbekkende oversekste pubers’ gebruikt, maar in het Engels klinkt het toch wat beter. Is er een oplossing?

De internationale Ubuntugemeenschap werkt met de Code of Conduct. Dit is een gedragscode waar actieve leden in de gemeenschap aan gehouden kunnen worden. Helaas, zo is mijn ervaring, wordt de code er soms iets te snel bijgehaald als iemand simpelweg met je van mening verschilt in een discussie. De gedragscode gaat over de toon en cultuur die je wilt hanteren, niet over de ‘waarheid’ in een discussie.

Jono Bacon heeft een bredere gedragscode opgesteld en ondergebracht bij OpenRespect. Een prima initiatief en een goede formulering van wat belangrijk is:

All over the world there are many people who are united in creating software, content, and culture that is freely available for others to share, enjoy and enrich their lives. Together we believe that freedom is good. We believe it helps people do good things, make better choices, and lead safer and more secure lives. Together we are a community united by this belief.

Our community is vast. It spreads beyond our streets and towns, traverses countries and borders, and is wider than our groups and projects. Many of us speak different languages, make different choices, and engage in this software, content, and culture in different ways, but what unites us is the same core belief that freedom, openness and choice is good for people. Our methods and opinions may differ, and our definitions of what constitutes freedom and openness may vary, but this united belief in freedom and openness remains the same.

Irrespective of these methods, opinions, definitions, and differences, respect should always be at the foundation of how we engage. When we place respect at the center of our interactions, we enrich our lives, discover new ways of thinking, and expand our horizons with new ideas and experiences. When we remove this respect, our conversations suffer, which in turn makes our community suffer, and this ultimately risks our ability to bring our message of freedom and openness to others.

Respect is not judging people based upon their genetic or social attributes, but instead the quality and content of their discourse.

Respect is not just civility in communication, but also respecting other people for making their own choices, even if you disagree with them.

Respect is sharing opinions so a mutual understanding of principles is understood, but then giving others the freedom to pursue their own paths without fear of persecution by those who have made different decisions or have different definitions of freedom and openness.

Respect is engaging in honest, open and polite debate with the goal of enriching each others perspectives, not for the purpose of proving each wrong.

Respect is understanding that others often pour their heart and souls into their work, and being sensitive of this emotional connection to their work, particularly in times of critique.

We are all on the same side, we just sometimes draw the lines differently. Respect is understanding these differences but moving together as community, united by the core goal of freedom and openness.

Helaas ben ik ook een realist. Papier is geduldig en verklaringen zijn zo ondertekend. De toepassing ervan is het zwaardere werk. Mijns inziens betekent het dat ieder afzonderlijk zich respectvol moet willen gedragen, ongeacht of de anderen dat wel of niet doen. Het betekent ook dat we vrijwilligers en community vertegenwoordigers moeten willen kiezen die door gedrag laten zien dat ze de gedragscode in hun haarwortels hebben.

Ga ik de Open Respect Declaration ondertekenen? Nee, evenals ik de Ubuntu Code of Conduct nooit heb ondertekend. Ik onderschrijf de uitgangspunten, maar toen ik 17 jaar geleden mijn huidige geloofsovertuiging aannam deed ik al een belofte om mensen met respect te bejegenen. Een aanvullende gedragscode verandert daar weinig aan. Wat weer niet wil zeggen ik dat het altijd goed doe, waarvoor natuurlijk mijn excuses.

1 comment to Gedrag en respect in FOSS-gemeenschappen

Fragmenten

"Fragmenten" is mijn persoonlijke website, de plek waar ik schrijf over de projecten en thema's waar ik bij betrokken ben, de boeken waar ik aan werk. In mijn leven probeer ik vast te houden aan wat in Psalmen 34:12 staat: "Wie is de man die lust heeft in het leven, die genoeg dagen liefheeft om het goede te zien?". Of het nu gaat om open ICT, digitale geletterdheid, interculturalisatie, of geloof en spiritualiteit, ik wil er mee bezig zijn om het goede te zien. Dat vereist soms, vaak wellicht, een scherp doordringen tot de kern van de zaak, een kritische beschouwing, het wegblazen van stof en slingers.