Hypeocratie

Uitgesteld

Een blanke, in een gekleurde wereld

Uitgesteld

Wat wil je eigenlijk zijn?

Als dezelfde vraag regelmatig aan je gesteld wordt, dan is het wellicht ook langzamerhand tijd om die vraag te beantwoorden. De vraag: “Wat wil je nu eigenlijk zijn?” is zo’n vraag, vaak gesteld door iemand waarmee ik prima samenwerk en die zich afvraagt waarom ik mijn talenten niet meer benut in een specifieke richting. Ik snap heel goed waar de vraag vandaan komt. Immers, ik heb er een handje van om rollen naast elkaar te vervullen.

Conflicterende rollen
In ‘mijn tijd’ als journalist in het open domein schreef ik boeken over Ubuntu, was ik (eind-)redacteur van het Open Source Jaarboek en tikte ik met regelmaat stevige columns. Met die rollen bestreek ik het spectrum van ‘stevig, ongenuanceerd’ via ‘praktisch, handig’ en ‘objectief, beschouwend’ naar ‘betrokken, academisch’. In de inleiding van het boek “Bring your own device” schreef ik al dat ik vanaf een digitale barrière virtuele stenen aan het gooien naar het gemankeerde open standaardenbeleid in het onderwijs toen mijn uitgever op mijn schouder tikte. Of ik iets zag in het onderwerp BYOD? Het antwoord op de vraag: “Wat wil je nu eigenlijk zijn?” heb ik toen nooit goed beantwoord.

In mijn professionele leven van ‘nu’ ben IT stafmedewerker, een functie die binnenkort ‘Proces- & Innovatieadviseur’ gaat heten. Maar in de afgelopen drie jaar heb ik verschillende rollen vervuld, te beginnen met ‘open source evangelist’ en vervolgens beleidsmedewerker/-adviseur, trendwatcher/innovator, digital officer, planner, communicator en technisch projectleider. Een collega noemde me recentelijk ‘bedrijfsmediator’ en een andere collega dacht dat de rol van ‘enterprise architect’ iets voor me zou zijn. Kortom, het is niet zo heel vreemd dat ik het afgelopen jaar al een paar keer de vraag heb gehad: “Wat wil je nu eigenlijk zijn?”.

Grillig
Mijn carrière van de afgelopen 20 jaar levert geen duidelijk antwoord op. Ik heb tien jaar in het onderwijs gewerkt, als projectmanager onderwijsvernieuwing, als stage- en praktijkcoördinator, als IT-projectleider en -projectteamlid, als roostermaker. Vervolgens was ik tien jaar werkzaam in het maatschappelijk werk, met onderwijsprojecten, met inburgering, met de reïntegratie van ontspoorde gezinnen en criminele mannen, met integratievraagstukken, met de ontwikkeling van methodieken, met het aansturen van teams en het op de kaart zetten van een nieuwe vestiging. Met enige regelmaat pak ik in mijn leven nieuwe thema’s en onderwerpen op, bouw kennis en ervaring op en bereik altijd een punt waarop ik concrete, nieuwe, positieve bijdragen kan leveren aan de organisatie waar ik werk en/of het vakgebied waarin ik werkzaam ben. Het antwoord op de vraag: “Wat wil je nu eigenlijk zijn?” kan niet gevonden worden door stil te staan bij: “Waar ben je goed in?”.

Zelfkennis
Met het verstrijken van de jaren heb ik wel meer grip gekregen op wie ik ben, op de karaktereigenschappen en competenties die mij maken tot de persoon die ik ben. Zo heb ik de kracht van mijn hoogsensitiveit weten te benutten, besef ik dat ik een introverte natuur heb met een extravert gedrag. In termen van Meyers-Briggs ben ik INFJ. Ik heb het principe van ‘lifelong learning’ al vroeg omarmd en ontwikkel voortdurend competenties die mijn ‘employability’ (ook al zo’n sleutelbegrip) moeten versterken. Diploma’s en certificeringen zeggen mij niet zo veel. Die zeggen hooguit dat ik op een bepaald deelgebied over de minimaal noodzakelijke kennis beschik. Duh, die minimale kennis is leuk, maar ik ga voor kwaliteit, voor verandering en verbetering. En dat is ongeacht het vakgebied of domein waar ik op een gegeven moment mee bezig ben. Je kunt dat ook samenvatten met de term ‘eigenwijs’ ;-). De vraag: “Waar ben je goed in?” komt dan vaak neer op: “Waar moet ik op dit moment kennis, vaardigheden en competenties over opdoen om goed te worden in wat ik nu moet doen?”.

Ik geef toe, het is makkelijker om onder een duidelijk label te vallen. Journalist of columnist, technisch projectleider of digital officer, trainer of trendwatcher, coach of inspirator. Of als je een herkenbaar specialisme hebt, zoals ‘open source’, of ‘BYOD’, of ‘methodiekontwikkelaar’. We leven (helaas) nog steeds in een samenleving die behoefte lijkt te hebben aan de duidelijke labels en categorisering, afgedekt door diploma’s, certificering en herkenbare, toetsbare werkervaring. En dat ondanks decennia discussies over ‘lifelong learning’ en over werken aan je ‘employability’. Maar helaas, geen duidelijk label voor mij. In ieder geval niet in mijn professionele leven.

Primaat van het geestelijk leven
De vraag: “Wat wil je nu eigenlijk zijn?” is voor mij eenvoudig te beantwoorden. Mijn prioriteit ligt bij mijn geestelijke leven, mijn leven als Jehovah’s Getuige en de rollen die ik daarbij vervul. Het geestelijke leven zorgt voor een innerlijke rijkdom en helpt mij om cruciale competenties te ontwikkelen. Het helpt mij om op mensen gericht te zijn. Als herder geef ik pastorale zorg aan individuen en gezinnen, als onderwijzer help ik mannen en vrouwen om hun talenten te ontdekken en verder te ontplooien, als herder help ik mensen in te zien dat innerlijke vrede en voldoening in het leven voortkomen uit een band met God en met het navolgen van Jezus, en niet uit het najagen van wat vergankelijk is, zoals een carrière, een volgend diploma of een volgende certificering. Mijn geestelijke leven vormt de kern van wie ik ben, bepaalt wat voor mens ik wil zijn. Mijn professionele leven is gebouwd op dit fundament en is daar ondergeschikt aan. En ja, dat legt inderdaad beperkingen op aan hoe ik mij professioneel verder wil ontwikkelen.

Wat wil ik nu eigenlijk zijn
Dan hoor ik soms dat het zonde is dat deze keuze maak. Want hoe ver zou ik niet kunnen komen als….? Tja, dat is ook een vraag waar geen echt antwoord op mogelijk is. “Wat… als…?”. De vraag: “Wat wil je nu eigenlijk zijn?” is de afgelopen 20, 23 jaar beantwoord met: “Alles wat nu nodig is om de kans te pakken die voorbij komt, om te doen wat ik leuk vind en daarbij een verschil uit te maken voor de wereld om mij heen!”. En zeg nou eens eerlijk, dan heb ik het zo gek nog niet gedaan. Toch? ;-)

Reageren is niet meer mogelijk..

Fragmenten

"Fragmenten" is mijn persoonlijke website, de plek waar ik schrijf over de projecten en thema's waar ik bij betrokken ben, de boeken waar ik aan werk. In mijn leven probeer ik vast te houden aan wat in Psalmen 34:12 staat: "Wie is de man die lust heeft in het leven, die genoeg dagen liefheeft om het goede te zien?". Of het nu gaat om open ICT, digitale geletterdheid, interculturalisatie, of geloof en spiritualiteit, ik wil er mee bezig zijn om het goede te zien. Dat vereist soms, vaak wellicht, een scherp doordringen tot de kern van de zaak, een kritische beschouwing, het wegblazen van stof en slingers.