Hypeocratie

Uitgesteld

Een blanke, in een gekleurde wereld

Uitgesteld

Onderwijsvernieuwing: mens of technologie?

Drieëntwintig jaar geleden begon ik te werken in het omvangrijkste programma voor onderwijsvernieuwing op Curaçao sinds de invoering van de Mammoetwet. Onder aanvoering van een –ik mag wel zeggen- sluwe directeur van de schooladviesdienst en een gedreven onderwijskundige probeerden we het lager onderwijs, het voortgezet onderwijs en het middelbaar beroepsonderwijs naar een hoger plan te tillen. De pijlers van het programma waren het moderniseren van de leerplannen en lesmaterialen, het mogelijk maken van onderwijs in de moedertaal met een stevige inzet op vreemde talenonderwijs en –essentieel- het beter toerusten van de leerkrachten. Zij deden het meeste werk bij het opstellen van de leerplannen, bij het schrijven van nieuwe lesmethoden, met een kwaliteitsborging vanuit het SLO. Het (toen nog) VBO werd op Curaçao eerder ingevoerd dan in Nederland. 

De eerste resultaten waren positief: meer zelfvertrouwen bij de leerlingen, betere leerprestaties. Centraal in de onderwijsvernieuwing stond de leerkracht en zijn/haar inzet om zo goed mogelijk onderwijs te kunnen geven. De nieuwe lesmethoden waren prima, maar de vraag was vooral naar meer tijd met de leerlingen en minder leerlingen per klas. Helaas kwam van het vernieuwingsprogramma veel minder terecht dan wat de bedoeling was. Politiek-bestuurlijke onkunde aan de Curaçaose kant en beschamend neo-kolonialisme aan de Nederlandse kant hebben de vernieuwing om zeep geholpen. Een voorbeeldje van het laatste: we mochten Nederlandse financiering niet gebruiken om hoogwaardig, aanvullend lesmateriaal aan te schaffen in het Caraïbisch gebied, wel om uit Nederland erg dure en niet-passende lesmethoden af te nemen. 

De vruchten van een mislukte onderwijsvernieuwing 

Medio 2001 ging ik in [. ..]

→ Lees verder: Onderwijsvernieuwing: mens of technologie?

Open brief buitensluiting van 5-10% van de leerlingen van online schoolomgevingen

This entry is part 5 of 8 in the series Overgewicht in de Nederlandse onderwijs ICT

This entry is part 5 of 8 in the series Overgewicht in de Nederlandse onderwijs ICT

Voor wie niet bij Slideshare kan: directe download

Open brief inzake buitensluiting 5 10 procent leerlingen 26092011 View more documents from janstedehouder

Educatieve e-boeken: nog een reden om opmars Silverlight tegen te houden

This entry is part 4 of 8 in the series Overgewicht in de Nederlandse onderwijs ICT

This entry is part 4 of 8 in the series Overgewicht in de Nederlandse onderwijs ICT

Als Magister ‘slechts’ een portaal was om te kijken welke cijfers je bij de laatste toetsen hebt gehaald, dan was het probleem van de koppeling Magister met Silverlight nog wel te overzien. Maar het blijft daar niet toe beperkt. Magister is namelijk aan het uitdijen met een elektronische leeromgeving en een omgeving voor digitaal lesmateriaal. Het gemak dient de mens. Waarom zou je als schoolorganisatie met weinig budget (en nog minder deskundigheid op dit terrein) moeilijk doen met het koppelen van Magister aan andere oplossingen? Die moet je dan ook allemaal afzonderlijk onderhouden. Maar als we hier even met een strategische blik naar kijken, dan voorzien we een (nabije) toekomst waar educatieve uitgevers leermaterialen als e-boek uitbrengen via Silverlight, met uitsluiting van 5-10% van de leerlingen en studenten.

[. ..]

→ Lees verder: Educatieve e-boeken: nog een reden om opmars Silverlight tegen te houden

Overgewicht in de Nederlandse onderwijs ICT

This entry is part 1 of 8 in the series Overgewicht in de Nederlandse onderwijs ICT

This entry is part 1 of 8 in the series Overgewicht in de Nederlandse onderwijs ICT

Het is niet gezond als kinderen iedere dag junkfood te eten krijgen. Dat lijkt me evident maar als je een aantal afleveringen van Jamie Oliver’s School Dinners of Jamie Oliver’s Food Revolution hebt gezien, weet je inmiddels ook beter. Hij moest het idee van gezonde voeding door de strot duwen van schoolbesturen, docenten, ouders en leerlingen. Het huidige aanbod van suikerrijke, volvette snacks was toch meer dan voldoende? Betaalbaar, lekker en de leerlingen wilden ook niet anders. Voeg daar de gesponsorde frisdrankautomaten aan toe en je hoeft je niet meer af te vragen waarom kinderen op steeds jongere leeftijd last hebben van overgewicht, diabetes en gedragsstoornissen. Dat heeft helemaal niets te maken met verkeerde voeding, toch? Helaas gaat het op ICT-gebied niet veel beter in het onderwijs.

De afgelopen periode duiken heel wat klachten op over Magister. Magister is een pakket voor de schooladministratie wat zich beweegt in de richting van een elektronische leeromgeving. Het pakket heeft een belangrijk nadeel. Waar Magister in het verleden redelijk platformonafhankelijk toegankelijk was via een browser is inmiddels het gebruik van Silverlight vereist. Silverlight is een specifieke Microsoft-technologie voor rich content webomgevingen en is door Microsoft in de markt gezet als concurrent van Flash. Nu schermt het bedrijf uit Redmond ook graag met het gegeven dat Silverlight voor Windows, Mac en Linux beschikbaar is, maar dat is simpelweg [. ..]

→ Lees verder: Overgewicht in de Nederlandse onderwijs ICT

Column: Rekenkamer, bedankt!

Een maand geleden publiceerde de Algemene Rekenkamer het rapport “Open source en open standaarden bij de Rijksoverheid”. De Tweede Kamer wilde graag weten of, en in welke mate, kostenbesparingen waren te realiseren bij de overheden door de inzet van open standaarden en open source software. ‘Ons’ gevoel, dat van de open source wereld, is natuurlijk dat het geld voor het oprapen ligt. Maar ‘s lands rekenmeesters moesten dat ‘even’ vastleggen. Helaas, het liep anders. De Rekenkamer kwam met een rapport over een beperkt aantal overheden (alleen de Rijksoverheid) en voor een beperkt deel van de ICT-kosten. De open source wereld reageerde woest. Het rapport van de Rekenkamer werd compleet gefileerd: de definities deugden niet, de onderbouwing van de niet-aanwezige berekeningen deugde niet, relevante cases waren buiten beschouwing gelaten, de relatie tussen het wel aanwezige materiaal en de conclusies deugde niet. Hans Sleurink leverde de meest fundamentele kritiek op de Rekenkamer die door zich de rol van beleidsbepaler aan te meten ver buiten haar staatsrechterlijke taak was getreden. Minister Donner plaatste kanttekeningen bij de aannames van de Rekenkamer en de conclusies van het rapport. Vandaag, ongeveer een maand later, stuurde de Tweede Kamer een waslijst aan vragen richting de Rekenkamer en het kabinet. Het is duidelijk dat de Tweede Kamer niet blij was met het ongevraagde advies van de Rekenkamer om vooral geen hoge verwachtingen te hebben van de besparingsmogelijkheden door de inzet van open standaarden en open source software.

[. ..]

→ Lees verder: Column: Rekenkamer, bedankt!

"Waar ben je eigenlijk mee bezig?"

Ik ben ergens rond 2003 begonnen met het schrijven van artikelen over software. Dat voor het blad SoftwareBus van, toen nog, de DOS gebruikersgroep van de HCC (tegenwoordig CompUsers). Open source software was voor mij een vorm waarin programma’s beschikbaar werden gesteld naast shareware, freeware, demoversies et cetera. In 2006 kwam de mogelijkheid voorbij een boek te schrijven over Linux en dat mondde uit in “Probleemloos overstappen op Linux“. Sindsdien schrijf ik voornamelijk over Linux, open source software en open standaarden. Aanvankelijk stond de techniek centraal, maar in de loop der jaren ben ik meer gaan schrijven over het beleid rond open, over de ontwikkelingen in de open source wereld en -iets recenter- over digitale geletterdheid en digitale burgerrechten. Maar hoe kun je dit nu kort en krachtig omschrijven voor iemand die weinig tot niets met computers, software of technologie heeft? En, kun je daar je werk van maken?

Om de eerste vraag eerst maar eens te beantwoorden. Volgens mij heb ik die omschrijving vandaag wel gevonden. Ergens gingen mijn hersens weer eens in overdrive en kwam ik uit bij het volgende. Het onderwerp waar ik mij al een paar jaar mee bezig hou is:

Hoe realiseren we een duurzame, onafhankelijke en veilige toegang tot en gebruik van de eigen digitale informatie.

Linux, open source en open standaarden zijn, hoe boeiend in zichzelf ook, vooral middelen om een bepaald doel te bereiken. Met deze omschrijving is het doel snel inzichtelijk te maken, zelfs voor mensen die heel basaal met computers werken. Wil je over [. ..]

→ Lees verder: “Waar ben je eigenlijk mee bezig?”

Opinie: Politiek is weinig open over open

Je mag het bijna een klucht noemen. Heeft het onderzoek van het ministerie van Binnenlandse Zaken (BZK) naar mogelijke kostenbesparingen door de inzet van open standaarden en open source software nu wel of niet bestaan? Was het een oprisping van een individuele ambtenaar of een zo beroerd uitgevoerd officieel onderzoek dat niemand er ook maar iets mee te maken wilde hebben? Het rapport „Sorry, we’re open. Hoe de overheid marktwerking in de ict kan verbeteren“ werd eerder deze week vrijgegeven en nog dezelfde dag weer van de website van de overheid gehaald. Dat laatste heeft in het internettijdperk erg weinig zin, want het is zo opnieuw online te plaatsen. In het begeleidend schrijven, dat nu eigenlijk niets meer begeleidt, trekt minister Donner zijn handen zo ver mogelijk van het interne stuk af: „Er is gebleken dat het om een ondeugdelijk onderzoek gaat, en niet zozeer om een privéstuk. Het stuk is niet in besluitvorming gebruikt en nooit verder gekomen dan de status van een intern beleidsvoorbereidend document.“ Zo, daar kan de auteur het mee doen. Die auteur is overigens Jan Arnoud ten Cate, tussen 2006 en december 2010 werkzaam als projectmanager voor de uniforme digitale rijkswerkplek en sinds 2008 in het bijzonder gericht op de implementatie van open standaarden en open source software. De ICT-media zijn stevig op het verhaal gesprongen (Binnenlands Bestuur, Webwereld (1), (2) en (3), zelfs de algemene pers (De Pers). SP-er Rik Janssen gooit een stevige tomaat richting de minister met: „ → Lees verder: Opinie: Politiek is weinig open over open

Column: Journalist versus communicatiebeleid

Dit weekend liep ik tegen het boek ‘De Communicatieoorlog‘ van Frits Bloemendaal aan. Bloemendaal stelt in dat boek dat overheidsbeleid steeds meer communicatiebeleid is geworden, met voorlichters die inhoud en tijd van vrijgave bepalen, en dat te veel journalisten daarin meegaan. Niet iedereen kan zich vinden in zijn stelling en betoog, maar al bladerend en scannend zag ik iets te veel zaken die mij al te bekend voorkwamen. Zaken die belangrijk zijn om in de gaten te houden nu ik voor Open Trends op onderzoek uitga naar wat er nu werkelijk gaande en gepresteerd is bij de uitvoering van het Nederlandse open standaarden en open source beleid.

[. ..]

→ Lees verder: Column: Journalist versus communicatiebeleid

Column: Bedrijven reageren op marktvraag

Dit lijkt me op zich een open deur: commerciële bedrijven reageren op de vraag uit de markt, op de vraag van hun klanten. Het is dan wel zaak dat die klanten hun vraag duidelijk formuleren en vervolgens met hun voeten (en euro’s) duidelijk maken wat ze van bedrijven verwachten. Vreemd genoeg lijkt dit mechanisme niet op te gaan als de overheid als klant functioneert in relatie tot haar ICT-dienstverleners. Dan ga je als overheid ‘in gesprek’ met de leveranciers, dan sluit je convenanten, spreek je manifesten af waarbij de leveranciers beloven over jouw wensen na te denken. Met de voeten stemmen is voor overheids-ICT niet te doen, want daarvoor is leveranciersonafhankelijkheid een vereiste. En daar zijn ‘we’ nog over in gesprek. Het onderzoek naar de commerciële sponsoring van het NOiV Jaarcongres liet echter zien dat een steviger en standvastiger houding richting de ICT-dienstverleners niet alleen mogelijk is , maar ook door henzelf wenselijk wordt geacht.

Voor een aantal bedrijven is open ICT geen vraagstuk, want die hebben hun bedrijfsmodel opgebouwd rond open standaarden en open source software. Dat zijn de bedrijven die op dit moment de grootste risico’s nemen, die innovatief aansluiten bij het afgekondigde overheidsbeleid en maximaal willen bijdragen aan een meer open overheid. En gelijktijdig een boterham verdienen natuurlijk. De opmerking van Frans Suijkerbuijk van Opensapiens dat je met een goede business case overheidsorganisaties beperkt kan overtuigen vereist dan wel extra aandacht. Het is dan bijvoorbeeld maar de vraag of en in welke mate het aangekondigde rapport van de Algemene Rekenkamer (die [. ..]

→ Lees verder: Column: Bedrijven reageren op marktvraag

Interview met Professor Randolph U. Kerr, over zijn studie naar #masturbatweet

In het kader van de Week van de #Masturbatweet hebben wij gesproken met Prof. Randolph U. Kerr. Recentelijk verscheen in het toonaangevende Journal of Modern Psychiatry and Internet Review het artikel ‘Obsessive-Compulsive Disorders and social media, the case of excessive self engrandisment and autostimulation’. In deze studie werd voor het eerst gekeken naar het fenomeen #masturbatweet en de effecten die dit heeft. Professor Kerr was zo vriendelijk zijn onderzoek, dat de nodige discussies heeft doen oplaaien, nader toe lichten. Om onze internationale deelnemers aan de Week van de #Masturbatweet ter wille te zijn is het interviewverslag in het Engels.

Professor Kerr, perhaps you would allow me to go the core arguments of the controversy surrounding your study ‘Obsessive-Compulsive Disorders and social media, the case of excessive self engrandisment and autostimulation’. Various serious #mastubatweeters, as we call them in the Netherlands, have complained that your research is flawed, incomplete and biased since they were not explicitely mentioned in your final report.

I’d love to do that Jan, and thank you for providing this opportunity. It’s important that our study is considered valid and authoritative. Our research into obessive-compulsive disorders in social media wouldn’t have been possible 9, 10 years ago. Today we have a massive amount of raw data without questionnaires predisposing the participants’ responses. Twitter provided us with a huge research group and we put the brightest computerminds in our department on the challenge of creating a representative cross-section of tweeters and their messages. Once we had our specific target group, mind you from all [. ..]

→ Lees verder: Interview met Professor Randolph U. Kerr, over zijn studie naar #masturbatweet

Fragmenten

"Fragmenten" is mijn persoonlijke website, de plek waar ik schrijf over de projecten en thema's waar ik bij betrokken ben, de boeken waar ik aan werk. In mijn leven probeer ik vast te houden aan wat in Psalmen 34:12 staat: "Wie is de man die lust heeft in het leven, die genoeg dagen liefheeft om het goede te zien?". Of het nu gaat om open ICT, digitale geletterdheid, interculturalisatie, of geloof en spiritualiteit, ik wil er mee bezig zijn om het goede te zien. Dat vereist soms, vaak wellicht, een scherp doordringen tot de kern van de zaak, een kritische beschouwing, het wegblazen van stof en slingers.