|
|
By jan, on mei 19th, 2011% Ik werk graag met open source software en de reden hiervoor is heel simpel:ik heb alle ruimte om nieuwe computervaardigheden te leren. De tools zijn eenvoudig en kosteloos te installeren via de softwarebronnen, online staat tal van handleiding en how to-artikelen en vervolgens is het alleen nog maar een kwestie van tijd en spelen. Het excuus om te spelen kwam vorige week. “We hebben een uitnodiging nodig voor een feestje”. Voor mij dé gelegenheid om een lekker met Inkscape aan de slag te gaan. Met Inkscape kun je vectortekeningen maken (ga maar even Googlen om daar de fijnheden van te achterhalen ). Wat was de bedoeling?
. . . → Lees verder: Uitnodiging ontwerpen in Inkscape
By jan, on mei 9th, 2011% Ik ben nog nooit naar een NLUUG-conferentie geweest. In 2009 heb ik wel over de conferentie geschreven, maar dat is toch iets anders dan er echt naartoe gaan. Dit jaar komt het er (eindelijk) een keer van. Aanstaande donderdag ga ik naar de conferentie “Open is efficiënt“. Vervolgens heb ik dan ook nog de eer om samen met Arjen Kamphuis de bezoekers wakker te maken met de openingslezing: “Open is efficiënt, maar daar gaat het niet om“. Hoe de duopresentatie gaat verlopen weet ik eerlijk gezegd nog niet. Zowel Arjen en ik kunnen vijf kwartier in een uur kletsen over overheid, open source en beleid. Hoe dan ook, we gaan in de keynote op de puinhopen staan die het rapport van de Algemene Rekenkamer heeft achtergelaten en blikken vooruit naar wat er nodig is om het Nederlandse open standaarden- en open source beleid weer de juiste richting op te krijgen. Voor de NLUUG was dit reden om de kamercommissies voor Binnenlandse Zaken en Economische Zaken, Landbouw & Innovatie maar gelijk in zijn geheel uit te nodigen.
. . . → Lees verder: Voor de eerste keer naar en op de NLUUG-conferentie
By jan, on mei 7th, 2011% “Aan het maken van veel boeken komt geen eind, en veel toewijding [eraan] is afmattend voor het vlees”, zo stelde koning Salomo. Er zijn altijd nieuwe onderwerpen die te boeiend zijn om te laten liggen en ik moet me vaak bedwingen om niet weer iets nieuws op te pakken. Tijd hè. Dus beperk ik me grotendeels tot boeken (en ander leesmateriaal) over de relatie technologie-gebruiker, over interculturalisatie en mijn geloofsovertuiging, met uitstapjes naar historische onderwerpen gedurende mijn vakanties (zoals Het Baader-Meinhof Complex, van Stefan Aust, wat met stijgende verbazing wordt gelezen). Maar altijd is daar de behoefte aan een nieuwe intellectuele uitdaging, het zoeken naar alternatieve gezichtspunten op de werkelijkheid, op het nieuws, ongeacht of ik het met die gezichtspunten eens ben. En zijn vorige week twee nieuwe boeken op de leestafel terecht gekomen: The Spirit Level en Prosperity without Growth. Twee boeken die een alternatieve kijk op welvaart, economie en economische modellen bieden, een kijk niet zonder controverse is.
The Spirit Level heeft behoorlijk wat kritiek gekregen, wat weer mooi is samengevat op Wikipedia. De centrale these is dat samenleving die economisch gelijkwaardiger zijn ingericht ook in sociaal en gezondheidsopzicht gelijkwaardiger zijn. De statistische onderbouwing . . . → Lees verder: Op zoek naar alternatieve gezichtspunten
By jan, on maart 5th, 2011% Heb je als voormalige bewindspersoon of bestuurder een beperktere vrijheid van meningsuiting dan een gewone burger of een zittende bewindspersoon? Dat is wel de conclusie van de rechter op Curaçao. Deze veroordeelde de vorige minister van Onderwijs, Omayra Leeflang, tot het rectificeren van uitspraken over de zittende minister van Onderwijs, René Rosalia. De rechter meent dat Leeflang als columniste minder speelruimte heeft dan andere columnisten vanwege haar status als oud-minister. Zo vlak na het schrijven van ‚Sociale media, in het grensland van de vrijheid van meningsuiting’ stond de zaak bij mij gelijk op scherp.
. . . → Lees verder: Niet allen zijn gelijk in het grensland van de vrijheid van meningsuiting
By jan, on februari 20th, 2011% Heb ik het recht alles te zeggen of te schrijven (waaronder ook tekenen, zingen, filmen, et cetera), over alles en iedereen, in elke bewoording die daarvoor nodig acht, via ieder communicatiekanaal dat ik daarvoor wil gebruiken, op het tijdstip dat ik kies? Is het antwoord ‘ja’ dan is er geen grens aan de vrijheid van meningsuiting, die vrijheid is dan absoluut. Ik schat zo in dat de meeste mensen al snel met voorbeelden komen om aan te geven dat een dergelijke absolute vrijheid onwenselijk, zelfs gevaarlijk is. Maar als het antwoord dan ‘nee’ is, dan volgt de vraag waar we de grens van (zelf)censuur trekken, en is de vraag: ‘Heb ik dan geen vrijheid van meningsuiting meer?‘ iets te simpel. De vraag kwam op in het kielzog van het bericht dat de hoofdwoordvoerder van het politiekorps Rotterdam-Rijnmond niet meer op persoonlijke titel mag twitteren en een korte gedachtewisseling daarover met Davied van Berlo, ambtenaar én enthousiast twitteraar. “Ik begin me best wel een beetje zorgen te maken over mijn vrijheden als burger nu. En werk is een deel van mijn leven.#persoonlijketweet“, zo twitterde hij. Bij mij gingen de hersens in overdrive, begon de wandeling in . . . → Lees verder: Sociale media, in het grensland van de vrijheid van meningsuiting
|
Fragmenten "Fragmenten" is mijn persoonlijke website, de plek waar ik schrijf over de projecten en thema's waar ik bij betrokken ben, de boeken waar ik aan werk. In mijn leven probeer ik vast te houden aan wat in Psalmen 34:12 staat: "Wie is de man die lust heeft in het leven, die genoeg dagen liefheeft om het goede te zien?". Of het nu gaat om open ICT, digitale geletterdheid, interculturalisatie, of geloof en spiritualiteit, ik wil er mee bezig zijn om het goede te zien. Dat vereist soms, vaak wellicht, een scherp doordringen tot de kern van de zaak, een kritische beschouwing, het wegblazen van stof en slingers. Om die reden is het thema van Fragmenten sinds medio mei 2012 "Propaganda". Logisch toch?
|
Fragmenten via RSS volgen?
|
