Met enige regelmaat krijg ik een berichtje of mailtje met deze vraag. Een vriendelijke verzoekje om de naam van de zender in een (heel) oud artikel te wijzigen of de foto bij het artikel van de persoon in kwestie toch maar weg te halen. Niet dat naam of foto destijds verkeerd waren, noch omdat er destijds al bezwaren waren om in verband met het artikel genoemd te worden. Dit weekend was het weer zover. En waar ik in het verleden zoiets had van: “Sure, als jij daar blij mee bent” stond ik er dit keer wat langer bij stil. Waarom zou ik op het verzoek in moeten gaan?
Gerechtvaardigd verzoek of geschiedsvervalsing?
Waarom zou iemand de naam uit een ver verleden willen wijzigen, zodat bij een historisch artikel niet de historische naam staat maar de naam uit 2021? Bedenk maar wat: inmiddels getrouwd, of gescheiden, zelfs een genderaanpassing behoren tot de mogelijkheden. Genoeg redenen van een emotionele, of professionele, aard die een naamswijziging met terugwerkende kracht in de ogen van de persoon rechtvaardigen. Zelfs voor historische foto’s kan ik me dat goed voorstellen. Maar…. ergens vind ik het ook niet kloppen. Door ver, ver na datum de feiten van een artikel aan te passen, doe ik de historische werkelijkheid van het artikel geweld aan. Het doet me iets te veel aan het boek 1984 denken waar de overheid de geschiedenis vooral als een maakbaar canvas beschouwde om het heden te dienen. In een tijdsgewricht waar (harde) feiten tot opvattingen en meningen zijn verworden voel ik een innerlijke weerzin om tot, hoe beperkt het ook lijkt, geschiedsvervalsing over te gaan.
Zonder het verder goed uitgezocht te hebben, ga ik er wel van uit dat degene die het verzoek stuurt de AVG aan zijn/haar kant heeft. Iedereen heeft het recht om zijn/haar gegevens in te zien, en wijziging of verwijdering te verzoeken. En mijn gevoelens over de historische zuiverheid van mijn oude artikelen vallen niet onder de uitzonderingsgronden waarmee ik zo’n verzoek succesvol zou kunnen afwijzen.
“Dus…..”
Eerlijk gezegd had ik er geen zin om weer een keer een oud artikel te wijzigen. Ik heb ook alle begrip voor de mogelijke emotionele of professionele redenen achter het verzoek, en heb geen zin in (mogelijk) juridisch gedoe. Wat is de oplossing? Simpel, het oorspronkelijke artikel is offline gehaald. En niet alleen dat artikel, maar alle artikelen die ik de afgelopen (pakweg) 15 jaar heb geschreven. Een drastische beslissing waarbij ook meespeelde dat ik het een beetje zat werd om artikelen te lezen over fotografen die jaren na dato rekeningen sturen naar bloggers en sitebeheerders. Voor mijn gevoel ben ik altijd zorgvuldig omgesprongen met de rechten op afbeeldingen, maar een foutje is zo gemaakt. En ik heb geen zin om het hele media-archief door te vlooien op mogelijke afbeelden met een rechtenprobleem. Door alle artikelen en bijbehorende media offline te halen is dat probleem ook opgelost. Het archief van artikelen is opgeslagen als een losse digitale publicatie en ligt in mijn persoonlijke archief.
“Ja maar, dat is toch zonde!”
Weet ik niet. Ik heb door de jaren heen veel plezier beleefd aan het schrijven van de artikelen, al merk ik dat heel wat bijdragen een oorsprong vonden in irritatie en boosheid. Inmiddels heb ik een aantal nieuwe pagina’s omgeslagen in mijn leven en het beginnen met een digitale schone lei (op deze plek dan) is zo gek nog niet. Ik sta op het punt (opnieuw) een nieuw pad in mijn leven in te slaan, waarover straks weer genoeg te schrijven valt.
En laten we eerlijk zijn, ik schreef geen wereldschokkende berichten, het is allemaal oud nieuws. Net als het rijtje boeken dat ik heb geschreven (staat mooi in de boekenkast) was het leuk toen ik er mee bezig was, maar is het ook goed dat ze vooral in de herinnering blijven. Dat geldt overigens ook voor mijn boeken die nog steeds gebruikt schijnen te worden in sommige opleidingen. Heel vereerd, lieve docenten, maar ga alsjeblieft op zoek naar recenter en beter materiaal. Ik begrijp waarom de studenten erover klagen.